ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!!!

ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 

ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ Β1

Η Μεγάλη Σαρακοστή, η αρχαιότερη από τις μεγάλες νηστείες της Ορθοδοξίας, χαρακτηρίζεται μεταξύ άλλων από δεκάδες έθιμα και παραδόσεις, οι ρίζες των οποίων χάνονται στα βάθη των αιώνων.

Για τον λόγο αυτό η δασκάλα του Β1 κα Κατερίνα Αρβανίτη - Βουτσινά πιστή στις παραδόσεις, θέλησε να μιλήσει στα παιδιά για ένα παλιό ελληνικό έθιμο το οποίο δυστυχώς έχει σχεδόν χαθεί στις μέρες μας. Ασφαλώς μιλάμε για το έθιμο της κυρά Σαρακοστής, το οποίο στην ουσία είναι ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο που είχαν οι παλιοί για να μετρούν τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Πάσχα.

Έτσι, έγινε μια προσπάθεια αναβίωσης του εθίμου με τα παιδιά να ακούνε προσεκτικά τη δασκάλα τους να τους διαβάζει το απόσπασμα που ακολουθεί και έπειτα ζωγράφισαν στο χαρτί την κυρά Σαρακοστή για να στολίσουν την τάξη τους. Τέλος, με τη βοήθεια πρόθυμων μαμάδων και υπό την καθοδήγηση της δασκάλας, όλα τα παιδιά έφτιαξαν με ζυμάρι το ομοίωμα της!

Ο ενθουσιασμός ήταν έκδηλος και οι δημιουργίες όλων των παιδιών εκπληκτικές!!!! 

Η ΚΥΡΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ 

Ένα έθιμο που τείνει στις ημέρες μας να εκλείψει είναι αυτό της κυρά - Σαρακοστής. Το έθιμο το συναντούσαμε σε όλο τον ελλαδικό χώρο με διάφορες παραλλαγές. Σε όλες τις περιπτώσεις πάντως χρησιμοποιούνταν ως ιδιότυπο ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της μεγάλης Σαρακοστής. Η κυρά – Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά. Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια λόγω προσευχής, χωρίς στόμα λόγω νηστείας, και με εφτά πόδια που αναπαριστούσαν τις εφτά εβδομάδες της μεγάλης Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες εβδομάδες νηστείας απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο, έκοβαν και το τελευταίο πόδι. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο. Τοποθετούσαν το σύκο αυτό μαζί με άλλα, και σε όποιον το έβρισκε θεωρούνταν ότι του έφερνε γούρι. Σε κάποιες περιοχές το έβδομο «πόδι» τοποθετούνταν στο ψωμί της Ανάστασης. Και πάλι έφερνε γούρι σε όποιου την φέτα βρισκόταν το διπλωμένο χάρτινο «πόδι» της κυρά Σαρακοστής. 

Σε άλλα μέρη της Ελλάδας η κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμάρι. Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι, αλάτι και νερό. Η διαδικασία ήταν και εδώ η ίδια όπως και με την χάρτινη. 

Μια τρίτη παραλλαγή του εθίμου θέλει την κυρά Σαρακοστή φτιαγμένη με πανί και γεμισμένη με πούπουλα. 

Σημαντική διαφορά από τις υπόλοιπες είχε η κυρά Σαρακοστή που έφτιαχναν στον Πόντο. Εκεί κρέμαγαν από το ταβάνι μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που πάνω του είχαν καρφωμένα εφτά φτερά κότας. Και εδώ κάθε βδομάδα αφαιρούσαν ένα φτερό και έτσι μέτραγαν τον χρόνο μέχρι την Ανάσταση. Αυτό το «ημερολόγιο» το ονόμαζαν Κουκουρά. 

Για το έθιμο της κυρά Σαρακοστής έχουν γραφτεί οι παρακάτω στίχοι: 

Στιγμές από την άκρως δημιουργική ημέρα...

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά!!! 

Και του χρόνου!!!