Η φριχτή δολοφονία της μικρής Άννυ έγινε πρώτο θέμα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες. Θυμός, οργή, σχόλια και γνώμες από παντού. Δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να περιγράψουν το μέγεθος της φρίκης από τις αποκαλύψεις για τον τραγικό χαμό του μικρού κοριτσιού από τα χέρια του ανθρωπόμορφου κτήνους που την έφερε στη ζωή.
Ωστόσο, ευθύνες έχουν όλοι όσοι γνώριζαν τόσο τις επικίνδυνες συνθήκες και την αθλιότητα στην οποία ζούσε το μικρό παιδί όσο και την ακαταλληλότητα των «γονιών» του, αλλά όλοι σιωπούσαν…
Πολλές φορές λέμε ότι η σιωπή είναι χρυσός. Όχι όμως σε αυτή την περίπτωση. Δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά μας σε εγκληματικές πράξεις.
Τα παιδιά έρχονται στον κόσμο για να τον κάνουν καλύτερο, με το γέλιο τους, τα όνειρά τους και την αστείρευτη ζωντάνια τους. Εμείς με τη σειρά μας είμαστε υπεύθυνοι να τα προστατεύουμε και να τους δίνουμε χώρο να ανθίσουν και να μεγαλουργήσουν.
Εμείς, οι μεγάλοι, γνωρίζουμε το σωστό από το λάθος. Εμείς είμαστε οι δυνατοί αλλά έχουμε την υποχρέωση να χρησιμοποιούμε αυτή τη δύναμη σωστά, προς όφελος και όχι εις βάρος των παιδιών!
Πρέπει να καταγγέλλουμε γεγονότα που έχουν πέσει στην αντίληψη μας και να μη γυρνάμε το κεφάλι. Να ενημερωθούμε σωστά για την κακοποίηση και να ενημερώσουμε με τη σειρά μας και τους οικείους μας.
Πόσες φορές μπορεί ένας άνθρωπος να γυρίσει το κεφάλι του και να προσποιηθεί ότι απλά δεν είδε ή δεν άκουσε;
Να τι μπορείς να κάνεις εκτός
από το να κλείσεις τα αυτιά σου… Ένα τηλεφώνημα.
από το να κλείσεις τα αυτιά σου… Ένα τηλεφώνημα.
Ενημερώνονται οι αρμόδιες αρχές (εισαγγελέας, αστυνομία, νοσοκομεία) προκειμένου, κατ’ αρχήν, να προστατευθεί η ζωή του και να αντιμετωπιστούν τα πάσης φύσεως προβλήματα που έχουν προκύψει.
Πού μπορείς να καλέσεις;
Αστυνομία (100)
Κέντρο Άμεσης Κοινωνικής Βοήθειας (197)
ή σε άλλους οργανισμούς, όπως:
Χαμόγελο του Παιδιού (1056),
Ιατροδικαστική Υπηρεσία Αθηνών (210 3613340),
Ιατροδικαστική Υπηρεσία Πειραιά (210 4177876),
Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων Υπουργείου Δικαιοσύνης (210 8701319),
Συνήγορος του Πολίτη (210 7289600),
ΕΠΙΨΥ (801-801-1177),
Τμήμα Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (1890 ή ccu@ath.forthnet.gr).
Σωματείο Ελίζα: www.eliza.org.gr, ( 210 3231704 ή info@eliza.org.gr)
Παρέχεται βοήθεια στο παιδί και στην οικογένεια από διεπιστημονική ομάδα ειδικών (παιδίατρος, κοινωνικός λειτουργός, ψυχολόγος και παιδοψυχίατρος) με:
Μεταφορά του παιδιού σε ασφαλές πλαίσιο διαμονής (μακριά από τους γονείς, για κάποιο τουλάχιστον διάστημα, αν κριθεί αναγκαίο).
Ψυχοδιαγνωστική εκτίμηση παιδιού και γονέων για την πιθανότητα ύπαρξης ψυχολογικών ή άλλων αναπτυξιακών (για το παιδί) δυσκολιών που χρειάζονται φροντίδα.
Συμβουλευτική στήριξη – ψυχοθεραπεία γονέων.
Ψυχοθεραπευτική βοήθεια παιδιού.
Επίσης:
Πρώτα από όλα, αν μπορείτε, να μην είστε μόνος αλλά να έχετε και μάρτυρα για την καταγγελία.
Να αναφέρετε συγκεκριμένα περιστατικά με όσο το δυνατό περισσότερες λεπτομέρειες.
Να κάνετε την καταγγελία εγγράφως και να το κοινοποιείτε στο πλέγμα των υπηρεσιών.
«Μπορείς και εσύ να βοηθήσεις με ένα τηλεφώνημα.
Σήμερα όχι Αύριο»
Μια σύντομη αναφορά
Τι σημαίνει κακοποίηση παιδιού
Το φαινόμενο της θυματοποίησης των παιδιών περιγράφεται στην παγκόσμια ιστορία από τους μυθολογικούς χρόνους. Η ιστορία της παιδικής ηλικίας καταδεικνύει πλήθος παραδειγμάτων ακραίων μορφών κακομεταχείρισης παιδιών όλων των ηλικιών, από τους γονείς τους αλλά και από την ίδια την κοινωνία η οποία επέτρεπε την εκμετάλλευση των παιδιών μέσω, κυρίως, της σκληρής εργασίας.
Η κακοποίηση-παραμέληση των παιδιών αναγνωρίσθηκε, όμως, ως αυτοτελές φαινόμενο στα μέσα του 20ου αιώνα, αρχικά ως «σύνδρομο του κακοποιημένου παιδιού» στα πλαίσια της παιδιατρικής επιστήμης και αργότερα ως ένα ευρέως φάσματος παγκόσμιο πρόβλημα που διακυβεύει τη σωματική και ψυχική υγεία, την ανάπτυξη, ακόμα και τη ζωή των παιδιών-θυμάτων.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού του ΟΗΕ (1979) και η παγκόσμια υιοθέτησή της, έχουν συμβάλλει όχι μόνο στην αναγνώριση ενός ιδιαίτερα σοβαρού και εκτεταμένου προβλήματος αλλά και σε μια διεθνή κινητοποίηση με τη μορφή μιας «ειρηνικής επανάστασης» για την αντιμετώπιση και την πρόληψή του.
Το 1999, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατέληξε σε συγκεκριμένο ορισμό του φαινομένου της κακοποίησης-παραμέλησης των παιδιών, τον οποίο και προέβαλλε μέσω μιας παγκόσμιας εκστρατείας. Ο ορισμός αυτός αναγνωρίζει το φαινόμενο της βίας ενάντια στα παιδιά ως ενός προβλήματος δημόσιας υγείας.
«Η κακοποίηση ή κακομεταχείριση του παιδιού περιλαμβάνει όλες τις μορφές σωματικής ή συναισθηματικής κακής μεταχείρισης, σεξουαλικής παραβίασης, παραμέλησης ή παραμελημένης θεραπευτικής αντιμετώπισης ή εκμετάλλευσης για εμπορικούς σκοπούς, η οποία καταλήγει σε συγκεκριμένη ή εν δυνάμει βλάβη που αφορά τη ζωή και την ανάπτυξη του παιδιού, στο πλαίσιο μιας σχέσης ευθύνης, εμπιστοσύνης και δύναμης» (W.H.O.,1999).
Τα ιδιαίτερα σημαντικά χαρακτηριστικά του ορισμού αυτού αναφέρονται α) στο εύρος της κακοποίησης-παραμέλησης των παιδιών, β) στην εν δυνάμει βλάβη-δηλαδή όχι μόνο στη συγκεκριμένη βλάβη που καταγράφεται τον παρόντα χρόνο, αλλά και σε αυτήν που προμηνύεται και γ) στην ποιότητα των σχέσεων μεταξύ ενήλικα και παιδιού.
Αυτά τα παιδιά δεν μπορούν μόνα τους να κάνουν κάτι,
πρέπει να κάνουμε εμείς για αυτά.
Μην κλείνουμε τα αυτιά μας…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου